نکات کلیدی
- Mattermost بر روی اوبونتو 20.04 تا نسخه 11.11 اجرا می شود؛ نسخه 12 به glibc 2.34 نیاز دارد.
- WebSocket: در Nginx هدرهای Upgrade و Connection را فعال کنید و proxy_http_version را 1.1 تنظیم کنید.
- بکاپ: سرویس را خاموش کنید، umask را 077 قرار دهید و از دیتابیس، پوشه config و data نسخه برداری کنید.
معرفی Mattermost و اجزای آن
Mattermost یک سیستم پیامرسانی تیمی است که میتواند بر روی سرور اوبونتو نصب شود. این سیستم شامل چهار جزء اصلی است: دیتابیس PostgreSQL، سرور Mattermost، فایلهای پیوست و پروکسی Nginx. هر یک از این اجزا نقش مهمی در عملکرد سیستم ایفا میکند.
اجزای یک نصب Mattermost
- دیتابیس PostgreSQL: برای ثبت پیامها و کاربران
- سرور Mattermost: برای خواندن تنظیمات از config.json
- فایلهای پیوست: برای ذخیرهسازی پیوستها در پوشه data
- پروکسی Nginx: برای هدایت ترافیک HTTPS و WebSocket به پورت 8065
نصب و پیکربندی دیتابیس PostgreSQL
برای نصب PostgreSQL 15 به بالا، میتوان از دستور `sudo apt install postgresql` استفاده کرد. در اوبونتو 22.04، نسخه 14 موجود است و باید مخزن PGDG را با اسکریپت postgresql.org اضافه کرد. پس از نصب، باید دیتابیس و کاربر را ایجاد کرد و رمز نمونه را تغییر داد.
نصب و پیکربندی سرور Mattermost
بسته رسمی برنامه Mattermost را میتوان در /opt/mattermost نصب کرد. فایل config.json باید قبل از اولین شروع نوشته شود و شامل کلیدهای زیر باشد:
- SqlSettings.DriverName با مقدار “postgres”
- SqlSettings.DataSource به شکل postgres://mmuser:<password>@<host>:5432/mattermost?sslmode=disable&connect_timeout=10
- ServiceSettings.SiteURL با نشانی عمومی
- ServiceSettings.ListenAddress با “127.0.0.1:8065”
نکات کلیدی
- نصب Mattermost میتواند یک فرآیند چهارگانه باشد
- منابع سیستم باید حداقل ۱ vCPU و ۲ گیگابایت رم باشد
- دیتابیس PostgreSQL 15 به بالا مورد نیاز است
جمعبندی
نصب و پیکربندی Mattermost بر روی سرور اوبونتو یک فرآیند نسبتاً ساده است. با توجه به منابع سیستم و نصب چهار جزء اصلی، میتوان یک سیستم پیامرسانی تیمی کارآمد ایجاد کرد.
ایجاد دیتابیس و کاربر
- در ابتدا یک دیتابیس جدید برای Mattermost ایجاد کنید.
- سپس یک کاربر با دسترسی کامل به آن دیتابیس بسازید.
- پس از ایجاد، رمز عبور نمونه را بهصورت امن تغییر دهید.
- در صورت بروز خطای locale، ابتدا دستور زیر را اجرا کنید:
“`bash sudo locale-gen en_US.UTF-8 “`
پیکربندی برنامه و فایل config.json
فایل `config.json` در مسیر `/opt/mattermost` قرار دارد و فایلهای پیوست در زیرپوشهی `data` ذخیره میشوند. قبل از اولین اجرای سرور، مقادیر زیر را تنظیم کنید:
- `SqlSettings.DriverName` → `”postgres”`
- `SqlSettings.DataSource` → `postgres://mmuser:<password>@<host>:5432/mattermost?sslmode=disable&connect_timeout=10`
- `ServiceSettings.SiteURL` → آدرس عمومی، مثلاً `
- `ServiceSettings.ListenAddress` → `127.0.0.1:8065` (در صورت استفاده از Nginx روی همان سرور، این آدرس در مسیر APT تنظیم میشود؛ در غیر این صورت، پورت 8065 بر روی تمام کارتهای شبکه باز است)
مقایسه روشهای نصب
Mattermost در مستندات خود چهار مسیر نصب را معرفی کرده است:
- APT
- تاربال دستی
- Kubernetes
- Docker Compose
برای یک سرور تکنفره، معمولاً روشهای APT و Docker محبوبترند.
- استفاده از Docker بهطور معمول برای آزمایش و توسعه مناسب است؛
- در حالی که برای محیطهای تولیدی و نیاز به HA، روش APT یا Kubernetes توصیه میشود، زیرا Docker Compose در حالت HA پشتیبانی کامل ندارد.
مسیر بسته APT روی اوبونتو
- در فایل `config.json` کلیدهای مورد نیاز را وارد کنید.
- پارامتر `mattermost` در اسکریپت فقط مخزن Mattermost را اضافه میکند؛ در حالی که `nginx` و `PostgreSQL` با گزینه `all` افزوده میشوند.
- برای استفاده از PostgreSQL محلی، در بخش `[Unit]` خطوط `After=` و `BindsTo=postgresql.service` را اضافه کنید.
- با دستور `sudo systemctl edit mattermost` تنظیمات را ذخیره کنید تا در زمان ارتقای بسته پاک نشوند.
مسیر Docker Compose
- پیشنیاز: نصب Docker Engine و Docker Compose نسخه 1.28 یا بالاتر.
- در فایل `.env` مقادیر زیر را تغییر دهید:
- `DOMAIN`
- `POSTGRES_PASSWORD=mmuser_password`
- `APP_PORT=127.0.0.1:8065`
- توجه کنید که مستندات Docker اعلام میکند پورت منتشر شده توسط `ufw` مسدود میشود؛ آدرس `127.0.0.1` را به میزبان محدود کنید.
نسخه Team یا حالت Entry
- نسخه Enterprise Edition بدون لایسنس در حالت رایگان Entry قابل استفاده است؛ فقط 10 000 پیام آخر نمایش داده میشود و برای گروههای کمتر از 50 نفر مناسب است.
- نسخه Team Edition با لایسنس MIT برای حداکثر 250 کاربر فعال و بدون SSO در دسترس است.
- ایمیج پیشفرض Docker برای Enterprise است؛ ایمیج Team با نام `mattermost-team-edition` شناخته میشود.
- در کنسول سیستم، مسیر `About > Edition and License` نسخه نصبشده را نشان میدهد.
سیاست تحریم سازنده
- شرکت به دلیل تحریمهای دولت آمریکا، تا زمان رفع آنها به سازمانهای کشورهای تحت تحریم، لایسنس، پشتیبانی، نرمافزار و بهروزرسانی ارائه نمیدهد.
- در بخش پرسشهای متداول، توصیه میشود از نسخههای عمومی استفاده نکنید و برای هر سؤال، ایمیل `compliance@mattermost.com` را مراجعه کنید.
پروکسی Nginx، SSL و اتصال WebSocket
- پروکسی Nginx گواهی TLS را نگه میدارد، درخواستها را به پورت 8065 هدایت میکند و درخواست ارتقای WebSocket را به درستی منتقل میکند.
- اگر پیکربندی ناقص باشد، صفحه بارگذاری میشود اما پیامها بهصورت زنده نمایش داده نمیشوند.
- مراحل نصب و پیکربندی:
- نصب Nginx از مخزن اوبونتو: `sudo apt install nginx`.
- ایجاد فایل `/etc/nginx/sites-available/mattermost`.
- نمونه پیکربندی اولیه (کوتاهشده و با یک خط اضافه):
- استفاده از `127.0.0.1` به جای `localhost`.
- مسیر `/api/v4/websocket` و نسخهی `users` را مشخص کنید.
- تغییر پروتکل در درخواستهای WebSocket.
- اضافه کردن خطی که در نمونه اولیه وجود ندارد؛ برای پشتیبانی از SSL در Nginx نسخه 1.29.7 و بالاتر ضروری است.
- هدر `Host` پویا؛ عدم تطابق `Origin` و `Host` باعث خطای 403 میشود.
- تنظیم حداکثر حجم پیوست مطابق با حداکثر حجم فایل Mattermost.
- هدر `Connection` را خالی نگه دارید تا اتصال keepalive به upstream حفظ شود.
- چرا هدرهای `Upgrade` و `Connection` را بهصورت دستی ارسال میکنیم؟
این هدرها برای برقراری ارتباط WebSocket ضروری هستند؛ بدون آنها ارتباط بهصورت HTTP باقی میماند و قابلیت چت زنده در دسترس نیست.
هدرهای hop‑by‑hop و زمانبندی اتصال
- مستندات Nginx هدرهای hop‑by‑hop را تعریف میکنند؛ این هدرها به سرور پشت پروکسی منتقل نمیشوند.
- زمان سکوت ۶۰ ثانیهای باعث قطع اتصال میشود؛ نمونه Mattermost این مقدار را به ۹۰ ثانیه تغییر داد.
گواهی SSL با Certbot
- دستور `sudo certbot` فایل پیکربندی Nginx را بهصورت خودکار اصلاح میکند؛ قبل از اعمال، حالت `dry‑run` رکوردهای DNS را بررسی میکند.
- پس از دریافت گواهی، آدرس سایت را با ` تغییر داده و سرویس را ریستارت کنید.
- برای تأیید، پیام از گوشی خود ارسال کنید و در مرورگر بدون رفرش مشاهده کنید؛ اگر نمایش داده شد، تنظیمات پروکسی به درستی انجام شد.
بکاپ و ارتقا در Mattermost
نکات کلیدی بکاپ
- صفحهی بکاپ و بازیابی در Mattermost سه بخش اصلی دارد: دیتابیس، پوشهی `config` (شامل گواهیهای SAML) و پوشهی `data` (در صورت ذخیرهسازی محلی فایلها).
- سرویس در طول بکاپ خاموش میماند تا این سه بخش همزمان ذخیره شوند.
ایجاد مدیر و تیم اولیه با mmctl
- پس از نصب، با استفاده از `mmctl` حساب مدیر و تیم اول را ایجاد کنید.
- با فعالسازی `ServiceSettings.EnableLocalMode=true` و ریستارت، `mmctl` بدون نیاز به ورود کاربر، از نسخه 10.8 بهروزرسانی میشود؛ این کار را با کاربر سرور اجرا کنید.
فرآیند بکاپ سهتکه
- در محیط root (`sudo -i`) دستورهای `dump` و `config.json` را اجرا کنید؛ این فایلها رمز دیتابیس را دارند و با `umask 077` فقط برای root قابل خواندن هستند.
- برای بازگردانی، دیتابیس خالی را همانند اولین بخش از `template0` در PostgreSQL ایجاد کنید و سپس ادامه دهید.
ارتقا نیمهکاره و نقطه برگشت
- در صورتی که ارتقا در میانهی مهاجرت دیتابیس متوقف شود، با استفاده از اسنپشات گرفتهشده قبل از شروع، میتوانید به همان لحظه برگردید.
- اسنپشات بهعنوان بکاپ داده محسوب نمیشود؛ مستندات Mattermost نسخهی جداگانهای از سایت را میطلبد.
ارتقا با بسته APT یا Docker
- در نصب با APT، سرویس را قبل از اجرای `apt upgrade` متوقف کنید؛ چون باینری در حال اجرا تغییر میکند.
- در Docker، استقرار را پایین بیاورید، `git pull` بزنید و متغیر `MATTERMOST_IMAGE_TAG` را تغییر دهید.
- راهنمای ارتقا، استفاده از `mattermost db migrate –save-plan` برای ثبت نقشه مهاجرت را توصیه میکند.
نکته مهم: نپریدن از نسخههای مختلف
- سازگاری ارتقا فقط تا ESR قبلی تضمین میشود: ESR1 → ESR2 → ESR3؛ نه ESR1 → ESR3 مستقیم.
- پشتیبانی نسخه 10.11 ESR در ۱۵ اوت ۲۰۲۶ پایان یافت.
حداقل منابع سرور
| تعداد کاربران | vCPU | رم |
|---|---|---|
| ۱۰۰۰ | ۱ | ۲ گیگابایت |
| ۲۰۰۰ | ۲ | ۴ گیگابایت |
پشتیبانی سیستمعامل و پایگاهداده
- Mattermost بر روی اوبونتو 20.04 تا نسخه 11.11 اجرا میشود؛ نسخه 12 به glibc 2.34 نیاز دارد.
- پشتیبانی از MySQL از نسخه 11 حذف میشود؛ MariaDB پشتیبانی نمیشود.
محدودیت نسخه رایگان
- نسخه رایگان Mattermost دارای سقف پیام است؛ جزئیات دقیق در مستندات رسمی قابل مشاهده است.
حالت نمایش پیامها
- در نسخه Entry فقط ۱۰٬۰۰۰ پیام آخر قابل مشاهده است؛
- نسخه Team Edition کل تاریخچه را باز میکند، اما امکانات کمتری دارد.
چرا پیامهای جدید فقط پس از رفرش نمایش داده میشوند؟
اتصال WebSocket از طریق پروکسی مسدود نمیشود؛ بررسی کنید که بلاک کردن WebSocket فعال نباشد.
منبع خطای 403 در اتصال WebSocket
- بررسی کنید که درخواستها از همان origin باشند.
- Host را به صورت پویا تنظیم کنید و AllowCorsFrom را با دامنه کاربران همسان کنید.
انتخاب پلتفرم سرور
- مستندات Docker برای آزمایش و توسعه مناسب است.
- برای سرور تیمی، بسته APT نزدیکتر به محیط عملیاتی است.
نکات نصب Mattermost بر اوبونتو
- PostgreSQL: نسخه ۱۵ یا بالاتر، نصب از مخزن PGDG روی 22.04.
- پیکربندی اولیه: کلیدهای config.json قبل از اولین start نوشته میشوند؛ ListenAddress روی 127.0.0.1 و پورت 8065 را از دسترسی بیرونی محافظت کنید.
- WebSocket: در Nginx هدرهای Upgrade و Connection را فعال کنید و proxy_http_version را 1.1 تنظیم کنید.
- بکاپ: سرویس را خاموش کنید، umask را 077 قرار دهید و از دیتابیس، پوشه config و data نسخهبرداری کنید.
- ارتقا: از ESR به ESR بروید و قبل از اعمال تغییرات، بند تحریم سازنده را مطالعه کنید.
انتخاب نرمافزار پیامرسان سازمانی
- مقایسهٔ نسخههای رایگان Mattermost، Rocket.Chat و Matrix در یک صفحه.
- در صورت وجود تیم کوچک، بسته رسمی یا Docker را بر اساس نیازهای خود انتخاب کنید.
- اگر پیامها هنوز پس از رفرش نمایش داده نمیشوند، بررسی کنید که فهرست Nginx در فایل پیکربندی شما کامل باشد.
پرسشهای متداول
چه منابعی برای نصب Mattermost مورد نیاز است؟
حداقل ۱ vCPU و ۲ گیگابایت رم
چه نسخه ای از دیتابیس PostgreSQL مورد نیاز است؟
PostgreSQL 15 به بالا
چگونه می توان سرور Mattermost را پیکربندی کرد؟
با ویرایش فایل config.json و اضافه کردن کلیدهای مورد نیاز

کمپین ابتکار نو
کمپین ایده های نو
کمپین آینده روشن
کمپین طراحی مدرن